ενα και να καιει...

στυφο σαν τη γευση ενος κοκκινου κρασιου

καφτο σαν τη καφτρα του τσιγαρου

υγρο σαν σιροπι σοκολατας

τα νυχια χαρασουν ματωμενα αυλακια στη σαρκα
τα χειλη δαγκωνουν μια επικειμενη κραυγη

σταζει ηδονη......

τα ματια γυαλιζουν μεσα στο σκοταδι

καμια φιλοσοφια...κανενα σκοταδι..κανενας νομος...

..δεν μπορει να δαμασει ενα ξαναμενο αιδοιο...

με τα ματια κλειστα ταξιδευει σε καθε σημειο του κορμου της.....

μια..

δυο.......
τρεις σταγονες......
τα μπουτια της γεμιζουν με τους μεθυστικους χυμους της

ενας..
δυο.......
τρεις κομποι ιδρωτα.......
το στερνο της γυαλιζει...και μια σταγονα αλατι σταλαζει απ'το μετωπο της

φωναζει λογια ακατανοητα κι αλλες φωνες μεσα της ουρλιαζουν ακομη περισσοτερα ανειπωτα

προκαλει να τη δαμασεις....

.................ενα αγριο ζωο σε εξαψη

οι κλειδωσεις ασπριζουν απο τη δυναμη....
παλευει με τους δαιμονες που εχουν ξυπνησει μεσα της...
το κορμι της γινεται κολαση που παρακαλα για οικτο και προσευχεται για βασανισμο...

σε καθε κινηση συσπαται...βουλιμικα λιωνει μεσα στην ηδονη της...
αχορταγα βυθιζει τη προσφερωμενη στυση στη γλυκια σχισμη της που καιει ..
ανασενει γοργα...σπασμοδικα...

καθε ανασα αφηνει το σωμα της σα στεναγμος...

βλεπει τη κορυφη μα την αρνειται...σαδιστικα παιδευει και παιδευεται...
θελει κι αλλο...περισσοτερο...εντονοτερο....γρηγοροτερο...

το σωμα της να ικετευει για εξιλεωση....

μα εκεινη θα συνεχισει να καιγεται και να βασανιζεται μεσα στην υγρη της κολαση...

ενα αδαμαστο αιδοιο.....

Born Late...

Been born in the shadow of a ticking clock

always ticking late for me....

Always running late..chacing my life

I've learned....

Born a little too late..

arriving a little too late..

acting a little too late..

The world has always been running all around me

while I've been standing still...

A life full of still images..

that's how it has always been...

whandering why do others run..

while I strall..

The bottom question I guess is......

....

Is it too late for me too?

Μισα μισα..

το ξερω πως με μισεις....κι εγω με μισω..

κι αν δεν με μισεις ακομη...θα με μισησεις με το καιρο...

εγω με μισω αιωνες τωρα...

σου ζητησα...σε παρακαλεσα...μεινε μακρια

σε ικετεψα να μην ερθεις κοντα...

μη μ'αγαπησεις...

Δε ξερω γιατι μοιραζω το πονο..

ποτε δεν καταφερα να καταλαβω...

μα το ξερα...και ηθελα να σε προστατεψω...

Μα εσυ δε μ'ακουσες....

δε ξερω γιατι....ανδρεια....ανοησια........κατι αλλοτριο?

Μιση ντροπη δικη μου...μιση δικη σου..

μισος ο πονος δικος μου...μισος δικος σου...

Μη με ξυπνας.....

Πως νιωθεις οταν ξυπνας απο το πιο ομορφο ονειρο που ειχες δει ποτε...;
Ποσο πολυ ευχεσαι να μη ξυπνουσες ποτε....;

Νιωθω τα μελη μου μουδιασμενα και το κεφαλι μου βαρυ...ακομη νιωθω τη ναρκη βαρια στα βλεφαρα μου....

Τοσο καιρο ζουσα σ'ενα ονειρο..ενα ονειρο τοσο αληθινο....εμοιαζε...μυριζε....ειχε τη γευση της αληθειας...κι ομως ηταν ενα ονειρο...

Δε ξερω αν πρεπει να σ'ευχαριστησω που μ'αφησες να ονειρευτω..ή να σε μισησω που μου στερησες μια ονειρεμενη αληθεια...αυτο που ξερω ειναι σιγουρα πως δε προκειται να σε ξεχασω...ειτε αυτο ειναι καλο ή κακο...
Θα φωλιαζεις στα πιο μυστικα δωματια του μυαλου μου...εσυ και ολα οσα μου χαρησες..μικρες διαμαντενιες λιβελουλες...διαφανα κρινα και γκριζα φαντασματα....

Αυτο ησουν κι εσυ...κι ας μην ηθελα να το δω...ενα φαντασμα...μια σκια...μια πνοη αερα...
Ειχες πανω σου τον αερα της φυγης..τη μυρωδια της θλιψης..την οψη του χειμωνα....του χειμωνα που αφησα την τελευταια μου ανασα μυριζοντας τη θλιψη σου..βλεποντας τη θολη σου φιγουρα σα φαντασμα στο δωματιο...ακουγοντας το ψιθυρο σου στο μυαλο μου....

Κι ομως σ'αγαπησα...κι ακομη σ'αγαπω...γιατι ησουν το παιδι που φοβοταν τα ειδωλα στους καθρευτες..κι ημουν το κοριτσι που φοβοταν τις σκιες.....

sometimes when i look through the glass i can see my life floating...

Οταν κοιταζεις το ποτηρι τι βλεπεις?

-μυγακι?ψαρακι?ασπρο πατο?

Πνιγεσαι?σερφαρεις?ή κανεις scuba diving?

-διψας?

Το πινεις και μετα?το πινεις και ξυπνας?το πινεις και ξεχνας?και η ζωη σου αλλαζει με μιας?

-προσεξε μη σου χυθει...ή σου αρεσουν τα ζουμια μαζι με τη ζημια?

Γυαλι?Πλαστικο?Κρυσταλο?

sometimes when I look through the glass i see nothing at all...

Mε τι χρωμα?ή αχρωμο?

Με γευση?ή αγευστο?

Μισογεματο?ή μισοαδειο?

sometimes when I look through the glass I can see a jellyfish pulling my hair...

Sometimes my hair looks like a jellyfish.....

Ενα παλιο ξεχασμενο γραμμα σε μια παλια κιτρινισμενη αγαπη...

[κλινκ στο γράμμα για να μεγεθυνθεί η εικόνα]

Μια μερα....μια ευχη...μια προσμονη....

Μια μερα θα σηκωθω και θα φυγω μακρια...μακρια απο ολους αυτους......
Μακρια απο ολα αυτα..ολη αυτη τη ζοφερη παρακμη..
Μακρια απο τις τσιμεντενιες νεκρικες φυλακες τους......

Μια μερα θα σπασω καθε ρολοϊ που με συνδεει με το παρελθον και το μελλον τους..
Θα φορτωσω σ'ενα σαπισμενο καρο τα ονειρα μου
και θα κινησω για το πουθενα..

Μ ια μερα θα αφησω τις αλυσιδες που με εδεναν,σπασμενα κουφαρια ατσαλινων φιδιων...
Θα πεταξω αυτη τη μισητη μασκα και καθως αγγιζει τον τειχο του συμπαντος τους θα γινει
χιλια και ενα θραυσματα του κοσμου τους και του εαυτου μου..

Μια μερα θα ακουμπησω στον τειχο της σιωπης ολα οσα με βαραιναν τοσα χρονια
Θα παρω στην αγκαλια μου τις πιο ακριβες μου μνημες
και θα φυγω μακρια...

Στο δρομο..μια σταση μοναχα
για να παρω εσενα καρδια μου,φυλακα των φτερων μου....
Κι ετσι θα φυγουμε,θα πεταξουμε,θα χαθουμε...
για καπου που κανεις δε θα ξερει.....
για καπου που δε θα γνωριζουν ποιοι ειμαστε και τι ζηταμε...
καπου που θα'μαστε ελευθεροι.....

Μια μερα.....