#4

στεκομαι γυμνη μπροστα στο γκρεμο σου...

-θα πεσεις μαζι μου?..

κι οσο πεφτουμε
με τον αερα να αγκαλιαζει τα σωματα μας
θα σου χαμογελαω...

...για παντα πεφτοντας..

#3

νομιζω πως ξερω ν αγαπω
κι ας μη μ αγαπησα ποτε....

#2

ποναω μ'ακους?
χαμογελαω για να μη βλεπεις τα δακρια στις ακρες των ματιων μου
μιλαω για να γεμιζω τη σιωπη...
φευγω για να χω τη ψευδευσθηση πως εχω καπου να γυρισω

...

#1

αγαπω να αγαπιεμαι
φοβαμαι ν ξεχνιεμαι
μ αρεσει να μπερδευω
σιχαινομαι να μπερδευομαι

μη με ξυπνας
ασε με να ονειρευομαι
να μη βλεπω
τον εφιαλτη καθε μερα
που παραμονευει στα ποδια του κρεβατιου μου...

σαββατοψυχοτροπιαση

Σαββατο πρωι
μουντο και νοχελικο
σε μια βασκικη κωμοπολη που λιαζεται συνηθως στον ηλιο
κατω απο τις σκιες της 1000χρονης μουριας στη μεση της πλατειας

Μετα την καθιερωμενη ερωτοτροπια μου με τα ονειρα και τα παπλωματα
κατω απο το πρωινο φως που τριπωνει μεσα απο τις γριλιες
σερνω τα βηματα μου στη κουζινα
-αυτοματος πιλοτος οσο το μυαλο ακομη χασμουριεται-

καφες-ζαχαρη-ζεστο νερο-κουταλακι......

βαθυ χαμουριτο και ανακατεμα ανακατεμενων μαλλιων και μυαλων
τσιμπωντας δυο-τρεις εικονες του φευγατου ονειρου...

-μουσικη...κατι light για να μπει σε λειτουργεια ο εγκεφαλος

οσο ο αυτοματος πιλοτος στριβει ενα τσιγαρο...


-1η γουλια καφε.....καυτη καλημερα σ'ενα σωμα δυναμει υπο-επισκεβην
1η τζουρα.....βαθεια ανασα να ρθει να δεσει με χαρμανι με τον καφε
να βγαλουν τα κομπολογια και να στρωσουν τα χαρτια για μια πρωινη πρεφα..

........ακαθοριστη ωρα μικρης πεινας..

-τσιμπολογημα για ενα παγωμενο γρηγορο στα ορθια μπροστα στο ψυγειο..

επακαναφορα στο κεντρο δρασης...σαλονι οκλαδον σε ιπταμενη καρακλα...

αναμα τσιγαρου....χαζολογημα σε pixel καθημερινοτητας

ωρα για το καθιερωμενο σαββατιατικο σουλουπωμα ενος κατι που μοιαζει με δωματιο..
καπελο αλα Indiana Jones και χωνομαι ως τα γονατα σε μια πολυχρωμη λιμναζουσα θαλασσα..

-αυτα για πλυσιμο...τα μαυρα ρουχα μου βγαζουν τη γλωσσα περιπαιχτικα

-αυτα για σιδερο...η τσαλακωμενη πεταλουδα μου με κοπο κανει μια τουμπα στον αερα για να προσγειωθει λαχανιασμενη στο κρεβατι

-αυτο....χμμμ..κοιταω τ παλιο κατασκισμενο τζιν μου...νωτισμενο απο το εγω μου μ'εχει ακολουθησει σε ολα τα παραμυθια που κατασκεβασα κατα καιρους...-και ξαφνικα μια επικριτικη φωνη απο το πουθενα .."για πεταμα!!!δε το βλεπεις εχει λιωσει!τι το φορας ακομη αυτο?εχεις λεφτα να παρεις αλλο καινουριο...!κι αν δεν εχεις θα σου δωσο εγω..!οχι να φορας αυτο το ξεσκισμενο...τι θα πει ο κοσμος?..τι θα πει ο -"

τρια λεπτα γλιστρανε απο την τσεπη και σκανε στο παγωμενο τιποτα...ο ηχος τους χτυπα συναγερμο στο κεφαλι μου....ξαναβρισκω την ανασα μου..."αμαν ρε μανα με κατεστρεψες!!" και ξανασα που λιγο πριν σκασει στα δοντα εγινε αποηχος γελιου...


......(συνεχιζεται..ισως σε καποιο αλλο Σαββατο...)

Ονειροπαρα(συ)λογιζομενη

"Φαε με" εγραφαν τα χρυσα γραμματα...και πως να αντισταθεις σε ματια που σταζουν καταρρακτες σοκολατας?....

Το φιδι κουλουριαστηκε στην αγκαλια ενος πρασινου φεγγαριου που κρεμοταν πανω απο τη calle de los Άrboles de Αrce για να σταξει ενα στεγνο δακρυ στη σκια του μαρμαρινου ιπποτη της Πλατειας...

-ποσο μακρια ακομη? αναρωτηθηκε....κι ακομα..

Το σκουλικι αδραξε την ευκαιρια ακουγωντας το και κρυφτηκε μεσα στη τρυπα του φα μινορε αναστεναγμου. Ενα περαστικο συννεφο ακουγοντας την σπαραξικαρδια φωνη βιαστηκε να γινει βροχη να ξεπλυνει απο το δρομο τους ηχους της μοναξιας...της σιωπης...

-πιο μακρια?ακομα?.....

.."καπου που κεινες οι δυο φιδογυριστες ουρες εννονονται σε μια...."σκεφτηκε και εφτυσε δηλητηριο στο χωμα...εκει που αργοτερα το πρωτερο συννεφο και αργοτερα βροχη αθελα του βλαστησε μια παπαρουνα με μαβια πεταλα και μπλε ελεκτρικ φυλλα...-την επομενη μερα οι αρχες την συνελαβαν για επιδειξια..ποινη...αποκεφαλισμος ..

Εγω απλα ετυχε να περναω απο'κει...την Plaza de los Sueños Inalcanzables...και μαζεψα το κεφαλι της...ματωμενο τοπι εκεινων των παιδαριων που φυτρωσαν ενηληκες...πηγα παραμερα πισω απο τον τοιχο της εκκλησιας ζωσμενη το μαβι κεφαλι και ζωγραφισα...ενα μοβ δρακο...

Το πρωι βρηκα στα ποδια του κρεβατιου μου ενα ζευγαρι κεχριμπαρενια ματια..να με κοιταζουν στωικα μεσα σε ανυπαρκτες κογχες ενος ανυπαρκτου κεφαλιου..μοναχα ενα ζευγαρι ματια..

Εκανε ψυχρα θυμαμαι...τοτε που στο φως της μερας ανακαλυψαν πως η εκκλησια ειχε γκρεμιστει...λενε πως τη νυχτα εκεινη ο διαβολος εβαλε το μανδυα της αμαρτιας και ξελογιασε τα ιερα και τα οσια...δε ξερω...δεν εμαθα ποτε..μοναχα που η περιεργια με εκανε το ιδιο βραδυ να ψαξω αν ειχε μεινει κανενα κομματι της ζωγραφιας μου....ετσι για το γαμωτο της παπαρουνας..

θα θελα να ξεχασω..μα δε μπορω...αυτο που αντικρισαν τα ματια μου....ισως και να με γελασε η νυχτα..μα ορκιζομαι πως ειδα ενα ζωο..με σωμα επρετου και δυο κεφαλια...ενα φιδιου κι ενα δρακου........

aller-retour

ολο φευγω

μα παλι μενω..

φευγοντας μοιαζει

να φευγω για παντα...

φοβαμαι....

(δε ξερω αν τιποτα δε θα'ναι το ιδιο....

αλλα σιγουρα πολλα θα αλλαξουν..)