λυτρωση(?)

Τι περιεργη κι αυτη η μουσκεμενη μελαγχολια του αποψε..

Στο φοντο αυτης της αποπνυκτικης μερας..

φυλακιζει τα ποδια

στη ζεστασια του ηλιολουστου χτες

μη πνιγουν στο λιγμο της στιγμης..

"φθινοπωριασε" μουρμουρισαν τα νυχτολουλουδα

ανατριχιασε η ψυχη μου..

κι ετσι βρεχει το φεγγαρι δακρυα.. κατω απο ουρανους κελια..

χυνομαι στο μεσα και πνιγομαι στο αναμεσα...

ο ηλιος βιαζει μια ακομη νυχτα

σε μια πολη που κρυβει τα σκουπιδια της

πισω απο φωτα ΝυχτΕΟΝ..

***

η φτηνια του χαμογελου σου βρωμα σα πατσουλι...μας φλομωσες!

μεσα στα λουστραρισμενα δηθεν σου κρυβεις ενα ακομη τρυπιο εγω,μικροαστε νεοελλην μαλακα!

***

κι εγω κατω απο κουτσουλιες περιστεριων

και πληθος πεταμενων αποτσιγαρων

ψαχνω ακομη ενα επιθετο να ταιριαξω στη μερα..

Μη μου τους καδους ταραττε!

Στ'αληθεια ποιος νομιζεις πως εισαι να με κρινεις?

οση αληθεια κουβαλας φτανει να ξεσκονισω τις γιαλινες σφαιρες μου

Στ'αληθεια πιστευεις πως θα με πληγωσεις?

εισαι χαμηλα..δε σε βλεπω..δε μ αγκιζεις..

Κρατα την γκριζα αληθεια σου και πλεξε τα μαλλια των σκιων σου

κρατω το σκοταδι και του κανω τρυπες με φως

αμα σ'ενοχλει η αντιθεση..απο δω παν' κι οι αλλοι

Μοναχα μη μου πουλας ψευτικα συναισθηματα και συγκαταβασεις

..δεν εχω αναγκη το ψεμα σου

Στο καδο μου χωρανε οσοι δε φοβουνται τη λασπη

κι οσοι εμαθαν να κολανε υπομονες,αχ και ονειρα

αν δε το αντεχεις...μπορεις να αποχωρησεις..

αν δεν μπορεις να το αγκαλιασεις, μη μου το προσομοιαζεις

Αν φοβασαι το κενο δεν εχεις θεση στα μαθηματα ελευθερης πτωσης!

τοσο απλα..

καλως επελεξες λοιπον να μ'αρνηθεις

κριμα στο κριμα..

μοναχα εσυ και καθε εσυ..

μη μου τον καδο ταραττε!..

Finish her!

Πνιξ' τη!!...
σε μια κουταλια φαρμακι πνιξ'τη!!...
πνιξε καθε στιγμη σε υγρο κολλωδιο
κι υστερα απανχονισε την!!..
Φιμωσε καθε συναισθημα!
φιμωσε το!
φιμωσε καθε λεξη πισω απο το χαμογελο!


Ξεχασες...
αρνιεσαι.....εξυψωσου..
κι αλλο...κι αλλο..
τοσο που να μη με βλεπεις πια
αλλαξε..
αφου το χεις αναγκη
αλλαξε...

Εμφανισε με
τσαλακωσε με
διεγραψε με
αλλα δε θα ξεχασεις..

Το φονο στον σκοτεινο θαλαμο
τον καναμε παρεα..
εσυ τον σκοτωσες
κι εγω τον απαθανατισα στα ματια σου..

Μα θυμαμαι το απειρο στα ματια
στο βωμο των στιγμων
θυσιασα το ειναι μου
στο βωμο του απειρου σου
θυσιασες εμας..

Ποσες στιγμες να χυσω
για τα δακρυα του χρονου
που μου δειξες να μετραω..

Γελαω..
γιατι ειναι τοσο απλο..
Λυπαμαι γιατι σου ειναι τοσο δυσκολο..

still....

Τρομοκρατουμαι...

τρομοκρατουμαι και μονο στην ιδεα του "πισω"

και μονο που βλεπω αρκει να μη θελω..

τα παντα μεσα μου εκλυπαρουν για μια φυγη..

σε  τι να γυρισω?..

ναι...θα γυρισω..

με τα ματια καρφωμενα στο ονειρο

να μη βλεπω το χαος ολογυρα..

θελει κουραγιο να αντιμετωπισεις 

τη πραγματικοτητα του "πεφτω"

τοσο...οσο του να κλεισεις τα ματια

και να αγκαλιασεις

το ονειρο της "πτωσης"

***

...ξερεις ποσο δυσκολο ειναι 

να ονειρευεσαι?...

Τα λεμε..

ειδες τ'ονειρο που τρεμοπαιξε στην ακρη των ματιων
το τρεμουλιασμα στο τελευταιο χαδι
το κομπιασμα σ'εκεινο το "τα λεμε"?
τα δες..οπως ολα εκεινα που χωρανε
στη σιωπης τα ματια?
...ηδη μετρω τις στιγμες..

ακρονειρου παραβατης..

Πως να σε δεσω με λεξεις
οταν φοβαμαι μη σε λεξοπνιξω...?
πως να σε γεμισω χρωματα
φοβουμενη μη σε παρουν οι χρωμοσφαιρες ..?

Ποσες λεξεις στο μηδεν σημερα?

-η χειροτερη λογοκρισια κρυβεται μεσα στο κεφαλι μου
με δυο ματια χαφιεδες να παλευουν για τα εννοουμενα..
τα παραλειπομενα..
τα δυσκολως προφερομενα...

*********************
Αυτοφορο κυριοι! γιατι με πιασαν,λεει
με δυο τζουρες ονειρων
στη πλατεια του Πουθενα
να καπνοκυκλωνω ανεμομυλους..
με δικασαν..
ολοι αυτοι που καποια μερα
θα πανε απο υπερβολικη δοση καθημερινοτητας..

Φτηνω το κορφο μου
μακρια απο μενα
ονειρατα δανεισμενα!

-ρε εγω εμαθα να χορευω με το φιδι 
που κοιμαται στη τρυπα!...

*********
Καθε μερα μου ξηλωνει
το μαγικο χαλι
και καθε νυχτα το μπαλωνω..
μουρμουρωντας στον υπνο
και στον ξυπνιο..

"..κοκκινη κλωστη μπλεγμενη
απο αιμα καμωμενη
δοσ'της λογο να γυρισει
τ' ονειρο να σου 'ξηγησει..."

στη σκια του 10..

2011 και ψεμα στο πιατο τους
με γεμιση σαλτσα και κουκουναρια
απο που να το πρωτοπιασεις
χωρις να κομπιασεις
στο πρωτο του αγγιγμα
σιχασια θ'ανατριχιασεις..

σε σενα το λεω ειδωλο..
με τα μανικια σηκωμενα
πανω απο τα σκατα σκυμενο
τραγουδα και γελα..

και θα βγει το παραμυθι
απ' το χρονοσακουλο
καρφι στη πενα

ζω...οσο ανασαινω..
ανασαινω..οσο παλευω..
παλευω..οσο ονειρευομαι...
και θα ονειρευομαι..οσο ζω..

αλλουβατες..

στριμωχτηκα στη σκια του τωρα 

και στη γωνια του εγραψα στη σκονη...ταξιδι..

με κλειστα ματια μας φυσηξα φωτοβατες

να με στροβιλισεις στο λευκο..

πανω σε μορια κενου που μοιαζαν ομπρελες

χαθηκαμε εκεινο το μεσημερι

μεσα απο το ανοιχτο παραθρο

στο αλλου μας..

por la tarde....

μεσημερι...

σπαρμενη μεσα στο σπιτι....

κατω απο τον ηλιο στην απλωστρα διπλα στα εσωρουχα να σταζω...

μεσα στο φουρνο σκεπασμενη κατω απο μια κουρου να ροδοκοκκινιζω τσιμπολογωντας μανηταρια..

αφημενη σε καποιο τασακι να σιγοκαιω βγαζοντας τουλιπες ονειρων

με καλωδια μπλεγμενα στα μαλλια να αναστεναζω μουσικη απο τα ματια..

μουλιαζοντας μεσα σ΄ενα πρασινο βανακι χλιαρου καφε...

αποπροσανατολισμενη....

...σοκομπουρδουκλωμενη ακομη κατω απο τα σκεπασματα αγκαλια με τη σκεψη σου..

ΤοΤανΤΕ...

Οταν μαθεις να ακους με τις πατουσες σου

οταν δεις τοπια ζωγραφισμενα μεσα σ'ενα αθορυβο κλικ!

οταν γευτεις τη σοκολατα με το μυαλο σου

οταν τα δεις να σαλευουν τη νυχτα στη πλατη μου αγρυπνα

....

τοτε οι χτυποι της καρδιας μου θα ναι το κυμα της φωνης σου

τοτε θα φτιαξω το πιο ομορφο τοπιο να ζησει μεσα σ'ενα αθορυβο κλικ των ματιων μου

τοτε η σοκολατα θα γινει εσυ

και εκεινα τη νυχτα θα σ'αγκαλιαζουν και θα σε νανουριζουν...

#4

στεκομαι γυμνη μπροστα στο γκρεμο σου...

-θα πεσεις μαζι μου?..

κι οσο πεφτουμε
με τον αερα να αγκαλιαζει τα σωματα μας
θα σου χαμογελαω...

...για παντα πεφτοντας..

#3

νομιζω πως ξερω ν αγαπω
κι ας μη μ αγαπησα ποτε....

#2

ποναω μ'ακους?
χαμογελαω για να μη βλεπεις τα δακρια στις ακρες των ματιων μου
μιλαω για να γεμιζω τη σιωπη...
φευγω για να χω τη ψευδευσθηση πως εχω καπου να γυρισω

...

#1

αγαπω να αγαπιεμαι
φοβαμαι ν ξεχνιεμαι
μ αρεσει να μπερδευω
σιχαινομαι να μπερδευομαι

μη με ξυπνας
ασε με να ονειρευομαι
να μη βλεπω
τον εφιαλτη καθε μερα
που παραμονευει στα ποδια του κρεβατιου μου...

σαββατοψυχοτροπιαση

Σαββατο πρωι
μουντο και νοχελικο
σε μια βασκικη κωμοπολη που λιαζεται συνηθως στον ηλιο
κατω απο τις σκιες της 1000χρονης μουριας στη μεση της πλατειας

Μετα την καθιερωμενη ερωτοτροπια μου με τα ονειρα και τα παπλωματα
κατω απο το πρωινο φως που τριπωνει μεσα απο τις γριλιες
σερνω τα βηματα μου στη κουζινα
-αυτοματος πιλοτος οσο το μυαλο ακομη χασμουριεται-

καφες-ζαχαρη-ζεστο νερο-κουταλακι......

βαθυ χαμουριτο και ανακατεμα ανακατεμενων μαλλιων και μυαλων
τσιμπωντας δυο-τρεις εικονες του φευγατου ονειρου...

-μουσικη...κατι light για να μπει σε λειτουργεια ο εγκεφαλος

οσο ο αυτοματος πιλοτος στριβει ενα τσιγαρο...


-1η γουλια καφε.....καυτη καλημερα σ'ενα σωμα δυναμει υπο-επισκεβην
1η τζουρα.....βαθεια ανασα να ρθει να δεσει με χαρμανι με τον καφε
να βγαλουν τα κομπολογια και να στρωσουν τα χαρτια για μια πρωινη πρεφα..

........ακαθοριστη ωρα μικρης πεινας..

-τσιμπολογημα για ενα παγωμενο γρηγορο στα ορθια μπροστα στο ψυγειο..

επακαναφορα στο κεντρο δρασης...σαλονι οκλαδον σε ιπταμενη καρακλα...

αναμα τσιγαρου....χαζολογημα σε pixel καθημερινοτητας

ωρα για το καθιερωμενο σαββατιατικο σουλουπωμα ενος κατι που μοιαζει με δωματιο..
καπελο αλα Indiana Jones και χωνομαι ως τα γονατα σε μια πολυχρωμη λιμναζουσα θαλασσα..

-αυτα για πλυσιμο...τα μαυρα ρουχα μου βγαζουν τη γλωσσα περιπαιχτικα

-αυτα για σιδερο...η τσαλακωμενη πεταλουδα μου με κοπο κανει μια τουμπα στον αερα για να προσγειωθει λαχανιασμενη στο κρεβατι

-αυτο....χμμμ..κοιταω τ παλιο κατασκισμενο τζιν μου...νωτισμενο απο το εγω μου μ'εχει ακολουθησει σε ολα τα παραμυθια που κατασκεβασα κατα καιρους...-και ξαφνικα μια επικριτικη φωνη απο το πουθενα .."για πεταμα!!!δε το βλεπεις εχει λιωσει!τι το φορας ακομη αυτο?εχεις λεφτα να παρεις αλλο καινουριο...!κι αν δεν εχεις θα σου δωσο εγω..!οχι να φορας αυτο το ξεσκισμενο...τι θα πει ο κοσμος?..τι θα πει ο -"

τρια λεπτα γλιστρανε απο την τσεπη και σκανε στο παγωμενο τιποτα...ο ηχος τους χτυπα συναγερμο στο κεφαλι μου....ξαναβρισκω την ανασα μου..."αμαν ρε μανα με κατεστρεψες!!" και ξανασα που λιγο πριν σκασει στα δοντα εγινε αποηχος γελιου...


......(συνεχιζεται..ισως σε καποιο αλλο Σαββατο...)

Ονειροπαρα(συ)λογιζομενη

"Φαε με" εγραφαν τα χρυσα γραμματα...και πως να αντισταθεις σε ματια που σταζουν καταρρακτες σοκολατας?....

Το φιδι κουλουριαστηκε στην αγκαλια ενος πρασινου φεγγαριου που κρεμοταν πανω απο τη calle de los Άrboles de Αrce για να σταξει ενα στεγνο δακρυ στη σκια του μαρμαρινου ιπποτη της Πλατειας...

-ποσο μακρια ακομη? αναρωτηθηκε....κι ακομα..

Το σκουλικι αδραξε την ευκαιρια ακουγωντας το και κρυφτηκε μεσα στη τρυπα του φα μινορε αναστεναγμου. Ενα περαστικο συννεφο ακουγοντας την σπαραξικαρδια φωνη βιαστηκε να γινει βροχη να ξεπλυνει απο το δρομο τους ηχους της μοναξιας...της σιωπης...

-πιο μακρια?ακομα?.....

.."καπου που κεινες οι δυο φιδογυριστες ουρες εννονονται σε μια...."σκεφτηκε και εφτυσε δηλητηριο στο χωμα...εκει που αργοτερα το πρωτερο συννεφο και αργοτερα βροχη αθελα του βλαστησε μια παπαρουνα με μαβια πεταλα και μπλε ελεκτρικ φυλλα...-την επομενη μερα οι αρχες την συνελαβαν για επιδειξια..ποινη...αποκεφαλισμος ..

Εγω απλα ετυχε να περναω απο'κει...την Plaza de los Sueños Inalcanzables...και μαζεψα το κεφαλι της...ματωμενο τοπι εκεινων των παιδαριων που φυτρωσαν ενηληκες...πηγα παραμερα πισω απο τον τοιχο της εκκλησιας ζωσμενη το μαβι κεφαλι και ζωγραφισα...ενα μοβ δρακο...

Το πρωι βρηκα στα ποδια του κρεβατιου μου ενα ζευγαρι κεχριμπαρενια ματια..να με κοιταζουν στωικα μεσα σε ανυπαρκτες κογχες ενος ανυπαρκτου κεφαλιου..μοναχα ενα ζευγαρι ματια..

Εκανε ψυχρα θυμαμαι...τοτε που στο φως της μερας ανακαλυψαν πως η εκκλησια ειχε γκρεμιστει...λενε πως τη νυχτα εκεινη ο διαβολος εβαλε το μανδυα της αμαρτιας και ξελογιασε τα ιερα και τα οσια...δε ξερω...δεν εμαθα ποτε..μοναχα που η περιεργια με εκανε το ιδιο βραδυ να ψαξω αν ειχε μεινει κανενα κομματι της ζωγραφιας μου....ετσι για το γαμωτο της παπαρουνας..

θα θελα να ξεχασω..μα δε μπορω...αυτο που αντικρισαν τα ματια μου....ισως και να με γελασε η νυχτα..μα ορκιζομαι πως ειδα ενα ζωο..με σωμα επρετου και δυο κεφαλια...ενα φιδιου κι ενα δρακου........

aller-retour

ολο φευγω

μα παλι μενω..

φευγοντας μοιαζει

να φευγω για παντα...

φοβαμαι....

(δε ξερω αν τιποτα δε θα'ναι το ιδιο....

αλλα σιγουρα πολλα θα αλλαξουν..)

Ναι..(μεν αλλα..)

Τι με ρωτας πια λοιπον?ακομη δεν καταλαβες αυτο που ειχα δει εγω απο την αρχη?Εισαι ενα 'ναι μεν αλλα' κ προσπαθεις να γινεις ενα "ναι".Αδυνατεις να δεις πως δε χωραω μεσα σου?Ξεχυλιζω σα χειμαρρος απο τις φουσκομενες χαραμαδες...κι εσυ αδυνατεις να κρατησεις εξω απο τη πορτα σου το τα κυμματα..κ εσυ στο τελος παραδινεσαι...απλα δεν μπορεις, εκει που εγω γινομαι αστρικο πυροτεχνημα και εκτινασομαι στο απειρο διαμελιζοντας την υπαρξη μου σε εκατονταμυρια εγω και αγκιζω τη ταχυτητα του νου, να πιαστεις πανω μου και να σε σκορπισω στο διαστημα....οχι...σ πιανει ναυτια..κριμα στους γαλαξιακους αγωνες ταχυτητας...μα τι προσπαθεις να αποδειξεις?πως μπορεις να ακουμπησεις πιο περα απο εκει που μπορεις να φτασεις?ε ναι ακουμπησες.....και καηκες..εγω τα'λεγα..αλλα ποιος μ'ακουει εμενα?ερχεσαι να επιβεβαιωσεις τα μελουμενα...προβλεπομενα...μονιμα...πρωιμα..ωριμα..φρονιμα συμπερασματα μου...Τα δικα μου ματια πυρινες καλιδοσκοπιων και ενα σωμα γυμνο ηλεκτρικο καλοδιο..εκρηξη μπροστα στο βλεμα σου..εσυ αποφασισες να καψεις τα δικα σου...αρα τι προσπαθεις να κρατηθεις στην ουρα του κομητη?ποιος ο λογος αφου δεν αντεχεις να τιθασευσεις τη φωτια του δρακου..αφου δεν αντεχεις την θανατερη αγκαλια του φιδιου?δε λυπαμαι...βγηκα αληθινη..μπορει στην αρχη να απογοητευτηκα λιγο...καμια φορα θες το αναμενομενο εστω και ασυνειδητο να ανατραπει...ναι αλλα 'ναι μεν αλλα..'...και δε ξερεις τι κρυβει πισω του το αλλα.....κοσμους ολοκληρους!

Dear.....you

Sometimes you just gotta go
Sometimes you just gotta stay

Sometimes you just gotta cry
Sometimes you just gotta laugh
Sometimes you just gotta speak
Sometimes you just gotta hash
Sometimes you just gotta love
Sometimes you just gotta….live

……just..

……….sometimes….